از امروز به بعد من تصمیم دارم که همه کارام رو از یک روش دیگه انجام بدم.
میدونید ما چند تا راه بیشتر نداریم. من آخرش هم توی این مخم نرفت که این دنیا برای چی به وجود اومده. خیلی فکر کردم. زندگیم رو خراب کردم خودم رو اذیت کردم و ... اما در آخر از خودم پرسیدم که ارزشش رو داشت. میدونید جوابم چی بود؟
من میگم اگه فقط برای یک لحظه هم دلیل زندگی رو بفهمیم باز هم ارزشش رو داره اما خوب که فکر کردم دیدم که با این راه که دارم حتما به اون لحظه نمیرسم.!!
برای همین تصمیم گرفتم که راهم رو عوض کنم. راهم چیه؟ اینه: زندگی توی حال. زخیره همه چی برای آینده.
البته شاید این کار رسیدن به هدفم رو به ظاهر کند کنه اما میدونید من دو تا انتخاب داشتم:
1- اینقدر فکر کنم تا به مرگ فلسفی برسم
2- به خودم یک استراحت بدم و منتظر فرصت باشم
میدونید به این نتیجه رسیدم که شادی وجود نداره. شاید دلیل اینکه من شاد نبودم این بود که زیاد دنبالش میگشتم.!! اما از این به بعد اصلا بهش فکرم نمیکنم
من راه دوم رو انتخاب کردم. منتظر فرصتی میمونم که لیاقتش رو دارم و یاد میگیرو و میسازم. حتی اگر مجبورشم تمام دنیا رو بسازم
نمیگم شاد باشید دوستان. میگم امیدوارم که اون لحظه رو پیدا کنید. امیدوارم
نتیجه دنیوی: هرچی بیشتر بخوای کمتر میرسی. کم بخواه تا زیاد بدست بیاری

1 comments:
بهت تبريک ميگم.به بهترين و بالاترين نقطه فکری رسيدی.من برات دعا ميکنم که به اون لحظه دست پيدا کنی.به اميد روزی که همه چی درست بشه.تا اون روز،شاد باش.
مينا
Post a Comment